Archive for பிப்ரவரி, 2009

அன்பிற்கும் உண்டோ அறிவியல் பார்வை?

<!– /* Font Definitions */ @font-face {font-family:Wingdings; panose-1:5 0 0 0 0 0 0 0 0 0; mso-font-charset:2; mso-generic-font-family:auto; mso-font-pitch:variable; mso-font-signature:0 268435456 0 0 -2147483648 0;} @font-face {font-family:”Arial Unicode MS”; panose-1:2 11 6 4 2 2 2 2 2 4; mso-font-charset:128; mso-generic-font-family:swiss; mso-font-pitch:variable; mso-font-signature:-1 -369098753 63 0 4129279 0;} @font-face {font-family:”\@Arial Unicode MS”; panose-1:2 11 6 4 2 2 2 2 2 4; mso-font-charset:128; mso-generic-font-family:swiss; mso-font-pitch:variable; mso-font-signature:-1 -369098753 63 0 4129279 0;} /* Style Definitions */ p.MsoNormal, li.MsoNormal, div.MsoNormal {mso-style-parent:””; margin:0in; margin-bottom:.0001pt; mso-pagination:widow-orphan; font-size:12.0pt; font-family:”Times New Roman”; mso-fareast-font-family:”Times New Roman”;} p.MsoFooter, li.MsoFooter, div.MsoFooter {margin:0in; margin-bottom:.0001pt; mso-pagination:widow-orphan; tab-stops:center 3.0in right 6.0in; font-size:12.0pt; font-family:”Times New Roman”; mso-fareast-font-family:”Times New Roman”;} @page Section1 {size:8.5in 11.0in; margin:1.0in 1.25in 1.0in 1.25in; mso-header-margin:.5in; mso-footer-margin:.5in; mso-paper-source:0;} div.Section1 {page:Section1;} /* List Definitions */ @list l0 {mso-list-id:911281689; mso-list-type:hybrid; mso-list-template-ids:356164414 67698689 67698691 67698693 67698689 67698691 67698693 67698689 67698691 67698693;} @list l0:level1 {mso-level-number-format:bullet; mso-level-text:; mso-level-tab-stop:.25in; mso-level-number-position:left; margin-left:.25in; text-indent:-.25in; font-family:Symbol;} ol {margin-bottom:0in;} ul {margin-bottom:0in;} –>
/* Style Definitions */
table.MsoNormalTable
{mso-style-name:”Table Normal”;
mso-tstyle-rowband-size:0;
mso-tstyle-colband-size:0;
mso-style-noshow:yes;
mso-style-parent:””;
mso-padding-alt:0in 5.4pt 0in 5.4pt;
mso-para-margin:0in;
mso-para-margin-bottom:.0001pt;
mso-pagination:widow-orphan;
font-size:10.0pt;
font-family:”Times New Roman”;
mso-ansi-language:#0400;
mso-fareast-language:#0400;
mso-bidi-language:#0400;}

அன்பிற்கும் உண்டோ அறிவியல் பார்வை?

– கு. செந்தமிழ் செல்வன்

அன்பு என்பது உணர்வு

ஜீவன்களின் உறவு

உறவுகளின் ஜீவன்

நட்பு,பாசம், நேசம், தாய்மை, காதல், உறவு எனப் பல அர்த்தங்களில் அன்பை உணரலாம். அன்பு உணர்ச்சிப் பிழம்பு. இதில் அறிவியலைத் தேட முடியுமா?

அறிவியல் பார்வை அன்பிற்கும் வேண்டுமா?

அறிவியல் சிந்தனையில்லா அன்பு என்னவாகும்?

தன் குழந்தைகளை உயிராய் நேசிக்கும் பெற்றோர்களின் அன்பையே சற்று உரசிப் பார்ப்போமா?

· தாய்ப்பால் தராமல், புட்டிப்பாலையும், டப்பா உணவையும் ‘நிறைய காசு’ கொடுத்து வாங்கி தருவது உண்மையான அன்பாகுமா?

· தங்கள் நேசிக்கும் குழந்தைகளின் ஆரோக்கியத்திற்கு வழிவகுக்குமா?

· சுதந்திரமாய் விளையாட விடாமல், ‘படி படி’ என தனது கனவுச் சுமைகளை குழந்தைகள் முதுகில் ஏற்றுவது அன்பென அர்த்தப்படுமா?

பிறரை நேசிப்பதைச் சொல்லித்தராமல்

நம்பிக்கையை வளர்க்காமல்

தைரியத்தை ஊட்டாமல்

வெறும் மதிப்பெண்கள் வாங்குவதை

லட்சியப்படுத்தும் அன்பில் பலமிருக்குமா?

அரவணைப்பு மட்டுமா அன்பு? தேவையான கண்டிப்பும் தானே? கண்டிப்பு தான் தேவையே தவிர தண்டிப்புகள் அல்ல.

இயற்கை, சுதந்திரம், தைரியம், நம்பிக்கை, கண்டிப்பு என பல வடிவம் பெறும் அறிவியல் சிந்தனை இல்லாமல் அன்பு முழுமை பெறுமா?

சரி அதை விடுங்கள், காதலில் அறிவியலைப் பார்ப்போமா?

‘கண்டதும் காதல்’ இதனை சிந்தனைத் தராசில் நிறுத்தினால் என்ன எடைபெறும்? நீண்ட கால வாழ்கையை சிந்திக்காமல், ‘செல்போனில் பேசிக்கொள்ள ஒரு ஜோடி கிடைத்தது என மகிழ்வுறும் காதல்களில் ஆழமிருக்குமா? ஊடகங்கள் தூண்டும் காதல் உணர்வுகளால் ஊஞ்சலடும் இவர்கள் காதல் கரை ஏறுவார்களா?

வாலிப வயதில் காதல் இல்லை என்றால் அவமானமாகக் கருதி, அதற்கான தேடலில் காதல் கிடைக்குமா?

காதல் இயல்பானது, யதார்த்தமான வாழ்க்கையிலிருந்து தானே அது கிடைக்கப் பெற வேண்டும்.

இந்த வேரில்லா காதல்,

கல்லூரி முடிந்தவுடனும்,

கனமான காற்றடித்தவுடனும்,

திருமணப்பேச்சு துவங்கியவுடனும்,

சாய்ந்து போகின்றன அல்லவா?

இந்த உறுதியற்றத் தன்மைக்கு ஆழமாக சிந்திக்காமல் அறிவியல் பார்வையற்ற தன்மை தானே காரணம்.

பெற்றோர்களே பார்த்து செய்துவைக்கும் திருமணங்களில் என்ன அணுகுமுறை உள்ளது? இரண்டு உள்ளங்கள் இணைவதற்கு பார்க்க வேண்டிய பொருந்தங்கள் பார்க்கப்படுகின்றனவா?

அறிவியல் முன்னேறி வரும் இந்தக் கால கட்டத்திலும் பதினாறு கட்டத்திற்குள் நுழைந்து பொருந்தங்களைத் தேடுகின்றார்கள். வாழ்க்கை ஆதாரத்திற்கு உதவ வேண்டிய பணத்தை தன் சக்திக்கும் மீறி சடங்கு, சம்பிரதயாங்களில் செலவழிக்கின்றார்கள்.

நான் நாகரீமனாவர். அதனால் ‘கம்பியூட்டர் ஜாதம் பார்கின்றேன்’ என்பது அறிவியலாகுமா? பொருத்தமான பெண்ணாக இருந்தாலும் செவ்வாய் தோஷத்திற்காக புறக்கணிப்பது அன்பாகுமா?

இப்படி அறிவியலற்ற அணுகுமுறையில் முடியும் திருமணங்களில் பெரும்பாலும் தொலைந்து போவது நிம்மதியல்லவா? இந்த நிம்மதியை பின்பு சட்டத்தில் தேடினால் எங்கே கிடைக்கும்?

ஒரு பெண் பூப்பெய்தும் போதும் நடைபெறும் காட்சிகளை பாருங்களேன். இந்த இளம் பருவ மங்கைக்கு உடனடித்தேவை தைரியமும், தன் உடலில் நடைபெறும் மாற்றங்கள் பற்றிய தெளிவும். இது இயற்கையானது தான்.தான் வழக்கம் போல இயல்பாக வாழலாம் என்ற அறிவியல் பார்வைத் தரப்பட வேண்டும்.

ஆனால் “என் செல்லப்பெண்” அதனால் தடபுடலாக செய்வேன் என துவங்கி, ஊரைக்கூட்டி டமாரம் அடித்து, அந்த பெண்ணை வெட்கப்பட வைத்து இயல்பிலிருந்து புறந்தள்ளும் வேலை தானே நடைபெறுகின்றது.

ஒருவர் வீட்டில் நோயில் விழுந்தால் உடனடியாக மருத்துவமனை என்ற போக்கு தானே உள்ளது. நோயின் தன்மை அறிந்து அதற்கு வாழ்க்கைமுறையில் என்ன செய்ய முடியும், எதை களைய வேண்டும் என்ற சிந்தனைகள் எல்லாம் குறைந்துவிட்டது. இதனால் சாதாரண தும்மல், இருமல், விக்கலுக்கும் கூட செலவு செய்து தேவையற்ற மருந்துகள் எடுத்து, எதிர்விளைவுகளை நமது உடலுக்குள் கொண்டு வந்துவிடுகின்றோம். இதுவே மேலும் நோய்களுக்கு வழிவகுக்கும். நாம் நேசிப்பவர்களுக்கு நாமே மறைமுகமாக தீங்கு செய்து விடுகின்றோம்.

ஆக ‘அன்பு’ என்பது வெறும் பணம் செலவு செய்வதில் இல்லை. வெறும் ‘உணர்ச்சிகள்’ அன்பினை நிலைநிறுத்தாது. பிரச்சனைகள் என வரும் போது மட்டும் சிந்திப்பது சரியல்ல. சிந்தனை ஒவ்வொரு கணத்திலும், ஒவ்வொரு செயலிலும், அன்பிலும் இருக்க வேண்டும்.

சிந்தனை கலந்த அன்பே

நிலையானது…

நிலைத்திருப்பது…

உண்மையானது…

உறுதியானது…

– கு. செந்தமிழ் செல்வன்


Advertisements

பின்னூட்டமொன்றை இடுங்கள்

குழந்தைகள் எதிர்காலம் – நூல் அறிமுகம்

குழந்தைகள் எதிர்காலம்

ஷ. அமனாஷ்வீலி

நூல் அறிமுகம் – கு. செந்தமிழ்ச்செல்வன்

 

ஒரு புத்தகம் வாசித்ததும், என்ன விளைவுகளை வாசகரிடம் உருவாக்குகிறதோ, என்ன செயல்பாட்டிற்கு தூண்டி விடுகிறதோ. அவைகளே அப்புத்தகத்தின் மதிப்பீடாக மாறிவிடுகிறது. அந்த வகையில், ‘குழந்தைகள் எதிர்காலம்’ புத்தகம் வாசித்தவுடன், குழந்தைகளை என் முன்பே புதிய இசை வெள்ளமாக மாற்றியது. எங்கள் குடும்பத்தோடு அலச வேண்டிய பொருளாக்கியது. நம் கண் முன்னே ‘குழந்தை வளர்ப்பு’ எதிர் திசை பயணத்தில் செல்வதை உணர்ந்து கவலை கொள்ளச் செய்தது. அதோடு விடவில்லை, சென்னையில் நாங்கள் உள்ள புதிய குடியிருப்புப் பகுதியிலேயே பெற்றோர்கள் சந்திபை நடத்த வைத்தது.

ஷ. அமனஷ்வீலியின் ‘குழந்தைகள் எதிர்காலம்’ வாசிக்கும் எந்தப் பெற்றோரையும், ஆசிரியரையும், சமூக ஆர்வலர்களையும் குழந்தை வளர்ப்பைப் பற்றிய மறுபார்வையை உருவாக்கும். அமனஷ்வீலி சாதாரண ஆரம்பப் பள்ளியாசிரியரல்ல உண்மையில், இவர் பிரபல சோவியத் விஞ்ஞானி, குழந்தைகள் மனோதத்துவ இயலில் டாக்டர் பட்டம் பெற்றவர், பேராசிரியர். ஆறு வயதுக் குழந்தைகளுக்குப் படிப்புச் சொல்லித் தரும் முறைகளும், வழிகளும் இந்நூலில் சுட்டிக் காட்டப்படுகின்றன. சொவியத் யூனியனில் பள்ளிச் சீர் திருத்தம் நிறைவேற்றப்பட்ட போது இந்நூலில் குறிப்பிட்டுள்ள வழி முறைகள் பயன் படுத்தப் பட்டது.

‘குழந்தை வளர்ப்பை’ பற்றிய புரிதல்கள் பெற்றோர்களையும், ஆசிரியர்களையும் சிரத்தைக் கொள்ளச் செய்கிறது. பெற்றோர்களை நல்ல ஆசிரியர்களாகவும், ஆசிரியர்களை நல்ல பெற்றோர்களாக்கவும் முயற்சிக்கிறது.

புத்தகம் முழுவதும் சிந்தனைச் சிதறல்கள். அவரவர் தேவைக் கேற்ப, சேகரித்துக் கொள்ளலாம். சில சேகரிப்புகள் இதோ.

Øகுழந்தைகளின் உண்மையான வாழ்க்கை என்பது, அவர்களது மகிழ்ச்சி, அதிர்ப்தி, தேவைகள், நாட்டங்கள், திறமைகள், நம்பிக்கைகள் என அனைத்தையும் கவனத்தில் கொண்டு வளர்க்க வேண்டும். ஒவ்வொருவரும் ஒரு தனி நபர் என்பதைப் புரிந்து கொண்டு அவர்களின் தனித் தன்மை இழக்காமல் வளர்க்க வேண்டும்

Ø கற்பிக்கும் முறைகள், விஞ்ஞான அடிப்படையில், வாழ்க்கை முன் வைக்கும் கோரிக்கைகளின் அடிப்படையில் படிப்பதின் மீது குழந்தைகளுக்கே இருக்கும் நாட்டத்தின் அடிப்படையில் தீர்மானிக்கப்பட வேண்டும். அதில் பள்ளி வாழ்வை ஒழுங்கு படுத்தும் பொது அணுகுமுறை வேண்டும்.

ஒவ்வொரு பெற்றோரும் ஆசிரியரும் பலமுறை வாசித்து பயன் பெற வேண்டிய புத்தகம். திருமணத்தின் போது, பெற்றோராகப் போகும் புதுமண தம்பதியினருக்கு பரிசளிப் பதற்கான அற்புதமான புத்தகம். டாக்டர். இரா. பாஸ்கரன் அவர்களின் மொழிபெயர்ப்பில் தமிழில் வந்துள்ள இப்புத்தகத்தை அறிவுப்பதிப்பகம் வெளியிட்டுள்ளது. உலகின் பல மொழிகளில் மொழியாக்கப்பட்டுள்ளது. புத்தகத்தின் விலை ரூ 150/-. புதியக் கல்வியாண்டில் குழந்தைகளை சந்திக்கப் போகும் ஆசிரியர்களுக்கான மனோ நிலையையும் குறிப்பிடுகிறது.

  • சிறுவர், சிறுமியரைச் சந்திக்கும் ஆர்வமும், எதிர் பார்ப்பும் ஆசிரியர்களின் நெஞ்சங்களின் நிறைந்திருக்க வேண்டும்.
  • புதிய போதனை முறைத்திட்டைங்களும், புதிய நம்பிக்கைகளும் அவர்களிடம் உருவாகியிருக்க வேண்டும்.
  • கல்வி கற்பித்தல் எனும் விஞ்ஞானம் மற்றும் கலையின் சாரத்தை நம்மால் அறிய முடியுமா என்ற அச்சம் தோன்ற வேண்டும்.
  • குழந்தைகளின் சத்தத்தை இன்னிசைக் குழுவின் வாத்தியைங்கள் சுருதிக் கூட்டப்படுவதை ஒத்த ஒலிகளை போல கேட்கும் காதுகளை ஆசிரியர்கள் பெற வேண்டும்.

குறும்புக்கார குழந்தைகளைப் பற்றி கவலை கொள்ளும் பெற்றோர், ஆசிரியர்களுக்கு அக்குழந்தைகளைப் பற்றி சரியான புரிதலை உருவாக்குகிறது.

குறும்புக் கார குழந்தைகள், நன்கு பழகக் கூடியவர்கள். செயல் முனைப்பான கற்பனையாளர்கள். சுற்றுயுள்ளவற்றை சுயமாகக் கற்கவும், மாற்றியமைக்கவும் விழைபவர்கள். இவர்கள் தான், உண்மையான குழந்தைகள், ஆசிரியர்களின் சிந்தனை, ஆராய்ச்சிப் பொருள்.

இவர்களை, அச்சுறுத்தல் இல்லாமல், அடக்கி ஒடுக்காமல் மாற்றியமைக்கும் வழிமுறைகளை சிந்திக்க வேண்டும்.

குழந்தைகளிடம் என்னவகைக் கேள்விகளைக் கேட்க வேண்டும் என்பதும் முக்கிய அம்சமாகும்.

ஆசிரியர்களின் கேள்விகள் தான் குழந்தைகளின் அறிவை வளர்க்கும் ஜீவ அணுவாகும்.

குழந்தை வளர்ப்பில் குடும்பம் மற்றும் பள்ளி வளர்ப்புத் தன்மைகள் எதிராக இருக்கக் கூடாது. கல்வி, குழந்தை வளர்ப்பில் பள்ளி தான் மையம். குடும்பத்திலும் மாற்ற பள்ளிக்கு உரிமை உண்டு.

குழந்தைகளை நல்லவராக வளர்க்க வேண்டும் எனத் தான் எல்லா பெற்றோர்களும் விழைகிறார்கள். ஆனால் உண்மையாக வளர்ப்புப் பணிகளில் ஈடுபடுகிறார்களா என்பது தான் கேள்வி. வளர்ப்புப் பணி எளிதானதல்ல. உயர்வான மானுட கோட்பாடுகள் அடிப்படையில் மற்றும் மனிதாபிமான அடிப்படையில் தான் நமது வளர்ப்புப் பணிகளை வழி நடத்த வேண்டும்.

குழந்தைகள் உணர்ச்சிகரமான ஜீவன்கள். அவர்கள் இன்றைய மகிழ்ச்சியிலும் திருப்தியிலும் வாழ்கிறார்கள். அவர்கள் மீது நமது எதிர்காலக் கனவுகளையும், எதிர்பார்ப்புகளையும் திணிக்கூடாது.

குழந்தைகள் மீது மனிதாபிமானம் வேண்டும்.

–மாற்றியமைக்கும் சக்தி வேண்டும்.

–உள்ளாற்றல்களை நம்ப வேண்டும்.

–பொறுமை வேண்டும்.

–இரக்கம் காட்ட வேண்டும்.

–ஆழமாகப் புரிந்து கொள்ள வேண்டும்.

–நமது கூட்டாளியாக்கிக் கொள்ள வேண்டும்.

வளமான, உட்பொருள் மிக்க, பன்முக எதிர்கால சமூகவாழ்விற்கு அவர்களை உட்படுத்த பக்குமாக தயார் படுத்த வேண்டும்.

நிர்பந்திக்காமல், ஆர்வம் ஏற்படுத்துவது கடினமானது தான். இதில் தான் ஆசிரியர்கள் மற்றும் பெற்றோர்களின் பொறுமையும், கற்பனை சக்தியும் வேண்டும்.

கற்பிப்பது – – எளிதானதுல்ல

– கடினமானதாகக் கருதப்பட வேண்டும்

– நிர்பந்திக்காமல் ஆர்வம் ஏற்படுத்த கடினமானது.

ஒரு ஆசிரியரின் பத்து “மூதுரமொழிகள்”

1. மனிதாபிமான அடிப்படையில் வளர்ப்பு பணி இருக்க வேண்டும்.

குழந்தை தானாக நம் உதவியாளாராக செய்ய வேண்டும்.

2. கலந்து பழகி

கூட்டாக தெரிந்து கொள்வது.

3. எந்த லட்சியத்தில் வளர்க்க நினைக்கின்றேமோ

அதை நாம் வாழ்ந்து, முன் மாதிரியாக இருக்க வேண்டும்.

4. ஆசிரியர்கள், பெற்றோர்கள், நண்பர்கள், மனிதர்கள், மற்றும் தன் மீதான சுய நம்பிக்கைகளை ஊட்டி வளர்க்க வேண்டும்.

5. சமமான, பரஸ்பர உணர்வுகளையும், நண்பர்கள், உறவினர்கள் மீது அக்கறை கொள்ள உணர்வுகளை வளர்க்க வேண்டும்

6. சமூதாயத்தின் ஒரு பங்காக உணர வேண்டும்.

7. நம்மைப் புரிந்து கொள்வது குழந்தைகளுக்கு கடினம். நாம் தான் குழந்தைகளை புரிஎது கொண்டு, அவர்களின் மனதினைக் கேற்க நடத்த வேண்டும்.

8. வளர்ச்சி பணி, நீண்ட, நெடிய போக்கு,அறிவு கூர்மை, தொடர்ச்சி, பொறுமை வேண்டும்.

9. இரக்கம், அன்பு, பாசம், மென்மை, திறந்த மனது, பிறருக்கு உதவுவது பிறர் உணர்வுகளை புரிந்து கொள்வது. நாம் பின்பற்ற வேண்டும். நாம் கண்டிப்புடன், பொறுப்புணர்வுடன் நடக்க வேண்டும்.

10. தான் தோன்றித்தனம், அதிகாரம் செய்வது, கத்துவது, திட்டுவது, தன் மனதை புண்படுத்துவது, கிண்டல் செய்வது, முரட்டுதனமாக நடப்பது, அச்சுறுத்துவது, நிர்பந்திப்பது போன்றவற்றை கைவிட வேண்டும்.

குழந்தைகளின் ஆழ்ந்த உள்ளாற்றல்களை வெளிப் படுத்தி, வளர்க்க வல்ல கல்வி போதிக்கும் முறை. செயல் முனைப்போடு எவ்வளவுக் கெவ்வளவு புதுப்பிக்கப் படுகிறதோ அவ்வளக்கவ்வளவு அது மனிதாபிமானம் மிக்கதாய், எதிர்கால் நம்பிக்கை உள்ளதாய், மகிழ்ச்சிகரமானதாய் மாறும்.

<!–[if !supportLists]–>ü <!–[endif]–>பாட வேளைகளின் போது தர்பார் நடத்த கூடாது. படிப்பில் புதியவற்றை அறியும் யோசனையில் ஈடுபட்டுள்ள குழந்தைகளின் சிந்தனையைக் குலைக்க கூடாது. அமைதியாக வேலை செய்ய ஒவ்வொரு குழந்தைக்கும் உள்ள உரிமையைப் பேணிக் காக்க வேண்டும்.

—-தன்னால் எவற்றையெல்லாம் இனி அடைய முடியாதோ அவற்றை நோக்கி தன் மாணவர்களைத் தள்ளுபவர் உண்மையான நவீன ஆசியர் அல்ல. தன் மாணவர்களை ஊக்குவித்து எதிர் காலத்திற்குத் தன்னுடன் அழைத்துச் செல்வதற்காக, எதிர்கால லட்சியங்களை நிலை நாட்ட இவர்களுக்குச் சொல்லித் தருவதற்காக அந்த எதிர்காலத்திலிருந்து ‘வந்தவர் தான்’ உண்மையான நவீன ஆசிரியர்.

—ஆசிரியரியலில் எளிய விஷயங்களே கிடையாது.

(குழந்தைகள் – ஆசிரியர்களின் ஆசான்கள்)

ü எளிதாகவும், மகிழ்ச்சியாகவும் வேண்டுமெனில் நாளய தினத்தை முன் கூட்டியே திட்டமிட வேண்டும். தெள்ள தெளிவாக செயல் முனைப்போடு தயாராக வேண்டும்.

ü பள்ளிகளில் நுழையும் குழந்தைகளின் ஞானம் புஜ்ஜியம் அல்ல.

üகுடும்பம், வானொலி,தொலைக்காட்சி,நர்சரி பள்ளிகள்,பத்திரிக்கைகள்,திரைப்படம், விளையாட்டுப் பொருட்கள், மனிதர்கள்,நமது நவீன வாழ்கை, எல்லாமே குழந்தைகளை ஞானம் கொள்ளச் செய்கின்றது.

ü‘ஞானம்’ எப்படிப்பட்டதாயிருந்தாலும், அவர்கள் குழந்தைகைத் தான் இருப்பார்கள். அவர்களுக்கு விளையாட்டு தான் வாழ்வின் “உட்பொருள்”.

üகுழந்தைகளைச் சந்திக்க ஆசிரியர் எப்போதும் விருப்பத் தோடு செல்லட்டும். சந்திப்பதில் மகிழ்ச்சி அடையட்டும். அப்போது தான் குழந்தைகள் விருப்பத்தோடு பள்ளி வருவார்கள். ஆசிரியரைச் சந்திக்கும் ஒவ்வொரு சந்தர்பத்திலும் மகிழ்ச்சியடைவார்கள்.

ü இளம் பெற்றோர்களுக்காக ஆசிரியர் பயிற்சி தேவையா?

ü குழந்தைகள் புதியன கற்றலில் மகிழ்ச்சி கொள்வார்கள்.

ü வகுப்பறையில் சிரிப்பை அனுமதிப்பது. குழந்தைகளின் சிரிப்பு ஆசிரியர்களின் முக்கிய பிரச்சனையாகும்? சிரிப்பு என்பது நம்பிக்கையை வெளிபடுத்தவும், நிலையை ஊர்ஜிதப்படுத்தவும் சிறந்த வழிகளில் ஒன்றாயிருக்கும்.

ü வாழ்க்கையின் மகிழ்ச்சி

புதியவற்றை அறியும் மகிழ்ச்சி

கலந்து பழகும் மகிழ்ச்சி

வளர்ந்து பெரியவர்களாகும் மகிழ்ச்சி

குழந்தைகளுக்கு கிட்ட வேண்டும்.

ü வளர்ப்புப் பணிக்கு,

ஆரம்பமோ,

முடிவோ

இடைவேளைகளோ…….இல்லை

 

– கு.செந்தமிழ் செல்வன்.

 

 

 

Comments (1)

எனது முதல் பதிவு

வணக்கம் நான் புதிதாக ஒரு வலைப்பதிவு துவக்கி உள்ளேன்.அனைவரையும் அன்புடன் தளத்திற்கு வரவேற்கிறேன்

பின்னூட்டமொன்றை இடுங்கள்